Celebrate diversity met… Eva Rijnders

eva rijnders

Tijd voor een nieuwe Celebrate Diversity. Dit keer zijn de vragen gesteld aan Eva Rijnders. Eef en ik leerden elkaar kennen op de middelbare school. Volgens mij werden wij aan het einde van de vierde pas echt vriendinnen. Na de middelbare school scheidden onze wegen: Eva ging studeren in Rotterdam én ik in Breda. Toch bleven we contact houden. Dat is ook juist het fijne aan onze vriendschap, we hoeven elkaar niet 24/7 te appen. Als we elkaar na een lange tijd weer zien, is er niks veranderd. Eva is een enorm sociaal dier, erg slim én heel reislustig. Lees het gesprek met Eva Rijnders hieronder and get to know her.

Verleden

De mooiste dag van mijn leven was…

Phoe, ik vind het lastig om één specifieke dag te benoemen. Als ik terugkijk op mijn leven zie ik veel mooie momenten. Het eerste waar ik aan denk, zijn mijn reismomenten. Als ik reis, leef ik zo in het moment en zijn al mijn zorgen verdwenen. Op de vraag ‘Wat was je bijzonderste dag uit je leven?’, kan ik wel antwoord geven. Dat is namelijk de dag dat ik op het vliegtuig stapte naar Australië om daar vijf maanden te verblijven. Ik kan die dag nog zo goed herinneren. De angst die ik voorheen had om alleen op reis te gaan, was op het vliegveld helemaal verdwenen. Er ging ineens een soort knop om. Ik was heel vast beraden en wist ik dat ik dit avontuur alleen aankon.

Leraren van mijn middelbare school zouden mij beschrijven als…

Ik denk dat elke leraar mij wel anders heeft ervaren. Het eerste jaar zat ik minder op mijn plek dan de daaropvolgende jaren. Ik begon mijn middelbareschooltijd op de mavo, waar ik hoge cijfers haalde. Hierdoor werd ik niet bepaald populair in de groep. Ja, ik weet het dat klinkt gek, maar zo werkte het wel. Het was op een gegeven moment zo erg dat ik expres foute antwoorden op de toets had ingevuld om niet wéér een hoog cijfer te halen. Gelukkig mocht ik na één jaar mavo doorstromen naar de havo. Daar zat ik meer op mijn plek, wat ervoor zorgde dat ik meer uit mijn schulp kroop en meer aanwezig werd in de klas. Eén ding is bij mij nooit veranderd én dat is mijn doorzettingsvermogen en leergierigheid. Elke leraar zal het daar unaniem over eens zijn.  

Als ik terugkijk op de jongere zelf op de middelbare school, dan zie ik

Iemand die opkijkt naar anderen. Ik ben altijd een laatbloeier geweest. Zo was ik bijvoorbeeld de laatste van de kleuterklas die het lezen onder die knie had en laatste van de klas die nog met een luier moest slapen. Ook op de middelbare school zette dit zich voort. Ik was het laatste meisje van de klas die had gezoend, het laatste meisje van de klas die ongesteld werd en vormen kreeg, etc. Daardoor heb ik altijd het gevoel gehad dat ik achterliep op mijn leeftijdsgenoten. Nu zie ik dat niet als iets slechts. Je hoeft geen haast te hebben in het leven, denk ik dan maar… Er is genoeg tijd.

eva rijnders
Instagram: @evarijnders

Heden

Ik geloof in…

Mezelf. Ik denk dat dit zó belangrijk is. Vaak genoeg heb ik het idee gehad dat ik dingen niet zou durven. Maar als je gelooft dat je het wel kan, dan kom je er. Zo dacht ik dat ik niet dapper genoeg zou zijn om alleen op reis te gaan. Toen ben ik gaan geloven dat ik dit wel aan zou durven en dat heeft mij over de streep getrokken. Je moet jezelf niet wijs maken dat je iets niet kunt. Als anderen het kunnen, kan jij het ook!

De laatste leugen die ik heb verteld, was…

Ik lieg niet vaak, maar als ik lieg dan weet ik dat het echt beter is om het voor mezelf te houden. Dus ook niet bestemd voor het internet 😉

Ik ben bang voor…

De kracht van de natuur. De natuur is zo sterk en onvoorspelbaar, daar kan geen mens tegenop botsen. Hoe machtig en slim wij als mensheid ook zijn. De natuur overwint altijd. Dat zie je nu ook met het coronavirus. Iets wat opeens ontstaat en ons als mensheid bedreigt. Dat maakt mij soms wel bang voor wat komen gaat…

Als ik voor de rest van mijn leven op één plek zou moeten blijven, dan is dat…

Dat is, denk ik, juist een angst van mij haha. Ik hoop zoveel mogelijk plekken te mogen ontdekken in mijn leven. Als ik één plek zou moet benoemen, zou ik niet per se denken aan een specifieke locatie. Ik zou eerder denken een plek waar ik omringd ben met mensen bij wie ik volledig mezelf kan zijn.

Als ik één miljoen euro zou winnen, zou ik…

Het is heel verleidelijk om dan als een soort koningin te gaan leven, maar dan is het geld er sneller doorheen dan je op voorhand denkt. Nee, dat zou ik niet doen. Ik zou het zakelijk aanpakken. Die één miljoen zou ik slim gaan investeren, bijvoorbeeld in vastgoed. Panden kopen en verhuren: dat levert veel geld op. Ik zou mijn zaakjes dan zo regelen, dat ik er zelf niet veel meer voor hoef te doen. Hierdoor kan ik tijd en geld vrij maken om de wereld rond te reizen. Misschien wel met een zeilboot. Dat zou een LEVEN zijn, zeg.

De belangrijkste eigenschap die mijn partner heeft/moet hebben is…

Avontuurlijk, denk ik. Ik wil zelf nog zoveel ontdekken en ik moet wel iemand hebben die daarin mee kan gaan.

Ik word intens gelukkig van…

Nieuwe plekken en nieuwe mensen leren kennen. Dat mis ik ook echt het meeste van deze coronatijd. Je bent nu constant binnen je vertrouwde omgeving met dezelfde mensen. Ik merk dat ik heel erg de behoefte heb aan nieuwe verhalen en nieuwe perspectieven. 

Terugkijkend op

Als de 16-jarige ik, mij nu zou ontmoeten, dan zou ze blij zijn om te zien dat…

Ik nooit op heb gegeven. Als mensen twijfelden aan mij kennen en kunnen, liet ik mezelf niet uit het veld staan. Dan bewees ik juist het tegendeel.

Als de 16-jarige ik, mij nu zou ontmoeten, dan zou ze het jammer vinden om te zien dat…

Ze mensen buitensloot om er zelf bij te horen. Dat vind ik zo vreselijk dat ik daaraan mee heb gedaan. Dit was mijn eigen onzekerheid, maar dat ging wel ten koste van een ander.

Als ik een ding moest kiezen wat ik zelf anders zou doen in de opvoeding van mijn ouders, dan is dat…

Ik heb altijd een fijne opvoeding gehad. Vroeger was ik het niet altijd eens met de regels die mijn ouders opstelde, maar als ik daarop terugkijk dan waren de regels niet meer dan normaal. Wat ik misschien wel zou doen, is mijn kinderen meer voorlichten over seksualiteit. Mijn broer en ik kregen vroeger wel zo’n boek over seksuele voorlichting, maar er werd nooit echt over gesproken. Dit zou ik zelf anders doen, omdat ik het idee heb dat het ook belangrijk is om erover te praten. Ik denk dat je je kinderen veel bij kan brengen over dit onderwerp als ervaren ouder.

De grootste les die ik tot nu toe geleerd heb is…

Geloof in jezelf en ben niet te veel bezig met wat anderen over je denken. Stop ook met nadenken over hoe perfect het leven van een ander wel niet is. Durf je eigen pad te bewandelen.

Toekomst

Mijn grootste droom is…

De wereld rondreizen.

Mijn ideale leven over tien jaar ziet er als volgt uit…

Hmm over tien jaar… Dan ben ik dus 32 jaar. Lastig te voorspellen. Tot mijn dertigste wil ik eigenlijk nog niet op een vaste plek wonen. Ik denk dat ik op mijn tweeëndertigste wel meer gesetteld ben, aangezien ik wel een kinderwens heb. Mijn ideale leven is, denk ik, over tien jaar met mijn gezinnetje wonen op de plek van mijn dromen.

Benieuwd naar de vorige ‘Celebrate Diversity’ met …’? Lees het gesprek met Linde Roza hier!

Volg:
Share:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.